Κρητικό Λεξικό › Πηγές
Οι πηγές
Κάθε λέξη του λεξικού έρχεται από μία ή περισσότερες από αυτές τις πηγές. Οι σημασίες είναι γραμμένες με δικά μας λόγια.
- TSA
- Τσάκωνα (2006), «Κρητική και άλλες νότιες διάλεκτοι», Πύλη για την Ελληνική Γλώσσα
20 λήμματα - TRU
- Trudgill, «Sfakian Dialect», Sfakia-Crete.com
14 λήμματα - KONA
- Κοντοσόπουλος, «Αθησαύριστες κρητικές λέξεις», Αριάδνη
15 λήμματα - KONE
- Κοντοσόπουλος, «Η Κρητική Διάλεκτος», απόσπασμα στο e-thrapsano.gr
13 λήμματα - KONAT
- Κοντοσόπουλος (1988), Γλωσσικός Άτλας της Κρήτης, απόσπασμα στην Πύλη
4 λήμματα - STR
- Στρατιδάκης (2019), Πρακτικά MGDLT7, σ. 186 έως 192
7 λήμματα - KAP
- Kappa (2019), Turkish loanwords in the Cretan dialect, MGDLT7
1 λήμματα - MIN
- Καλεντάκη, Ηλιοτή, Λιναρδάκη, Η υφαντική τέχνη στα Αστερούσια, Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς
11 λήμματα - KAC
- Kaczyńska και Witczak (2019), Further Turkish Loanwords in the Cretan Dialect, Folia Orientalia 56
13 λήμματα - KAC14A
- Kaczyńska (2014), A newly identified Cretan gloss, Graeco-Latina Brunensia 19(1)
3 λήμματα - KAC14B
- Kaczyńska (2014), Remarks on a Cretan gloss in the Hesychian lexicon, Graeco-Latina Brunensia 19(2)
1 λήμματα - DET
- Δετοράκης (1989), «Παρατηρήσεις σε λέξεις κρητικών κειμένων», Αριάδνη 5
7 λήμματα - TSI
- Τσικριτσή Κατσιανάκη (1989), «Κρητικά ετυμολογικά», Αριάδνη 5
1 λήμματα - RAL
- Ράλλη, Χαιρετάκης, Τσιμπούρης, «ΔΙΑΣΥΝ», Μελέτες για την ελληνική γλώσσα 40
5 λήμματα - CHA
- Χαραλαμπάκης, «Αραγός: ερμηνευτικά και ετυμολογικά προβλήματα», Αριάδνη
7 λήμματα - MAN
- Μανούσακας, «Σημειώσεις ανώνυμου λογίου σε αντίτυπο του Ερωτοκρίτου», Αριάδνη
2 λήμματα - CHAI
- Χαιρετάκης, «Η ονοματική κλίση της κρητικής διαλέκτου», Πρακτικά ICGL
2 λήμματα - TWIN
- 3ο Γυμνάσιο Ηρακλείου, Κρητικό γλωσσάρι, Erasmus+ «My Heritage, Our Future», 2019 έως 2021
188 λήμματα - ELON
- Elon.io, Cretan dialect
4 λήμματα - CRB
- cretanbeaches.com, Παράδοση
1 λήμματα - WP
- Wikipedia, Cretan Greek
1 λήμματα
Οι πηγές με κοινοτικό χαρακτήρα (σχολικό γλωσσάρι, ιστότοποι) χρησιμοποιούνται κυρίως ως δεύτερη πηγή. Ψάχνουμε πρόσβαση στα γλωσσάρια του Jannaris (1876), του Ξανθουδίδη (1915) και του Πάγκαλου.